"ايران" مي ماند

آرمان کامیار

"ايرانيان قبل از اسلام مرداني بي سواد، بي فرهنگ و در کل وحشي بودند و در عين حال خود نيز علاقه داشتند که بي سواد باقي بمانند."

"از اوصاف اسلام است که 290 نفر چيزي را تصويب مي کنند و 6 نفر آن را رد مي کنند"

قضاوت به تندي مکنيد و به رسم بعضي نقالان زمانه چماق ارتداد و تکفير را از بغلتان بيرون مياوريد و به جرم اين سخنان ما را محکوم به وطن فروشي و دين به دنيا وادادن نکنيد.
ما را تاب گفتن اين سخنان نيست که به برکت وضع موجود اين سخنان را فقط بايد از زبان مسئولان جمهوري اسلامي شنيد.اوليش را جناب علي لاريجاني - همان که سکان به اصطلاح سيماي ملي در دستش است- در دانشگاه شريف گفته است و دوميش را نيز آيت الله خزعلي از فقهاي سابق شوراي فهيمه نگهبان.
حال اگر بنا را بر گفته اينان بگذاريم بايد گفت که ايران و مردم وحشي و بربر منشش رفتند واسلام با اين اوصافش بر اين سرزمين قدم گذارد.
***
رسم تاريخ گاه بر اين افتاده است که از آدميان به يک جمله ياد کرده و با همان يک جمله، سرشتشان چه نيک و چه بد، به آيندگان نمايانده است.
چه آنکه هنوز هم بعد از قرنها که انقلاب کبير فرانسه گذشته، وقتي مي خواهند از خودکامگي "لويي نامان" آن زمان ياد کنند، لويي سيزدهم را اسم ميبرند و به جمله معروف "قانون يعني من"ش بسنده مي کنند و با همان جمله هرچه را گفتني است مي گويند و چه نکو تاريخ اين را در خود جاي داده است.
ملت آفريقاي جنوبي نيز به همان جمله معروف ماندلا فخر مي فروشند که گذشته را به آينده اي بهتر فراموش کرد و بعد از آن همه زندان انفرادي شکنجه در حکومت آپارتايد ستمکار به يک جمله خود را ماندگار به بزرگي کرد نه براي تنها ملت آفريقاي جنوبي که براي تمام دنيا :"مي توانم ببخشم ولي نمي توانم فراموش کنم"
از گاندي همان تصويري بر ذهنها نقش بسته که پيکره اي نحيف و جسمي پير اما با روحي بزرگ به وسعت قرنها بر کنار چرخ ريسندگي اش لباسي براي تن عريانش مي بافد و بر لب زمزمه مي کند که :" براي رسيدن به آزادي نبايد از خشونت استفاده کرد".
از آبراهام لينکلن رهبر آزادي خواه آمريکا نيز همان " براي مردم، از مردم، به وسيله مردم"ش در صفحات کتاب تاريخ نوشته شده است و از لنين همان پيشگويي معروفش به يادگار مانده است که گفته بود امپرياليسم يا سوسياليسم يکي بايد بر مزار ديگري حاضر شوند.
***
از فتحعلي شاه قاجار که ملک ايران به حرمسرايش مي فروخت سخني به يادگار مانده که هنوز هم آه از نهاد هر وطن دوستي بر مي آورد. آنجا که روسها شهر هاي ايران را يک به يک از مام ميهن جد امي کردند و درباريان از اين شاه هرزه چاره مي جستند گفته بود از ايران تهران بماند و حرمسرايش ما را کافي است.ولي ايران ماند و فتحعليشاه و حرمسرايش با تمام ماه رخانش بر فنا رفتند.
از تقي زاده - عامل عقد قرارداد نفتي 1933- همان که گفته بود ما بايد تا بن دندان غربي شويم به تاريخ ماندگار شده است.
از پير احمد آباد رهبر ملي ايران که هنوز فريادهايش در بيدادگاه نظامي شاه به گوش ميرسد نيز همان ملي کردن نفتش در خاطرات ما نقشي از او مي آفريند و کودکاني هم که هيچ از ملي کردن نمي دانند با شنيدن نامش پژواک ملي کردن نفت را هم مي شنوند.
محمد رضا شاه مخلوع هم شايد هيچ نمي پنداشت آن زمان که کوروش را به خواب کرد، همانش به يادگار بماند و از هويدا هم همان در دل تاريخ ثبت شود که آن روز که کارخانه پيکان را افتتاح کرد آروزو کرد هر ايراني روزي يک پيکان داشته باشد.
***
غرضي هم يکبار که وزير نفت جمهوري اسلامي بود نفت را جزو انفال دانسته بود و مالکيت آن را که براي ملي کردنش خون دلها خورده شده بود از آن خدا دانست و موقو فه اي براي حرکت مستضعفين و جنگ با آمريکا . بي شک همين از او به يادگار خدمتش به ايران باقي خواهد ماند...
از اينان هم شايد همان غير خودي کردن ملتشان به يادگار بماند و در بر صفحات تاريخ به درشتي نوشته شود.
از آيت الله خزعلي هم شايد همين اوصاف اسلامش براي آيندگان بماند يا شايد همان که چند سال پيش گفته بود: " در ايران يک روزنامه خوب داريم آن هم کيهان است."
بي گمان از علي لاريجان رييس رسانه نه ملي، که رسانه لاريجاني، هم حتماً همينش به يادگار خواهد ماند.
از جمهوري اسلامي هم بي گمان سرود ملي اش مي ماند که پايندگي جمهوري اسلامي را مي طلبد...
***
اين جملات چه نيک و چه بد به يادگار اين مردان به تاريخ مي ماند و آيندگان را به قضاوت مي خواند.
ما مي رويم و حرفها و عملکردهايمان مي ماند.آري، ايران خواهد ماند و اينان و دار و دسته شان چه عمر نوح هم داشته باشند روزي بايد بدرود گويند. اما نيک بدانيد که ايران نه با سخنان اينان به مذلت و خواري مي افتد و نه با برگزاري جشن هاي دو هزار و پانصد ساله به عرش اعلا مي رسد.ايران همان بوده که هست و همان خواهد بود.
راستي، از آن دهقان زاده طوسي هم همان شعری به يادگار مانده که قرنها پيش سرود و ما امروز هم زمزمه اش مي کنيم: " چو ايران مباشد تن من مباد."

ثبت است بر جريده عالم دوام ما

پاينده ايران...